tatarak-1

Tradycja ludowa tatarakowi jak wielu innym ziołom przypisuje magiczną moc. Dawniej jednym z najważniejszych Świąt były Zielone Świątki. Aby zadbać o przyszły urodzaj na polu z okazji Święta przyozdabiano (inaczej „maiło się”) izbę przeróżną dziką zielenią. Jedną z najczęstszych był tatarak, którego drobne kawałki rozrzucano po całym mieszkaniu i przed domem aby odżegnać wszystkie złe moce.

Tatarak do nalewki możemy zbierać już na przełomie czerwca aż do wczesnej jesieni. Należy wykopać korzeń tataraku, oskrobać go, umyć i osuszyć na ściereczce. Tak przygotowany tatarak może nam służyć cały rok do przygotowania tego pierwszorzędnego trunku.
Specyficzną cechą tatarczówki jest jego gorzki smak stąd przygotowany na bazie samego spirytusu podaje się go na łyżeczce z cukrem. Dodanie wody z cukrem zdecydowanie ułatwi nam konsumpcję. Warto podkreślić, ze w 2008 roku nalewka została zarejestrowana na liście produktów tradycyjnych (przez woj. Śląskie). Tatarczówka ma szereg właściwości leczniczych, w szczególności jednak pobudza produkowanie soku żołądkowego i poprawia trawienie. Wiedzieli nasi dziadowie co piją.

tatarak-4

Składniki:

  • 1 czubata łyżka suszonego korzenia tataraku
  • ½ litra spirytusu
  • 1 litr wody
  • 5 łyżek cukru

Wykonanie:

Pokrojony korzeń zalałam spirytusem i odstawiłam na 6 tygodni. Potrząsałam gąsiorem przynajmniej raz na 3 dni. Po 6 tygodniach zlałam płyn, przefiltrowałam przez gazę, rozlałam do butelek, szczelnie zakorkowałam.  Ostawiłam w chłodnym i ciemnym miejscu na co najmniej 4-5 miesięcy.

Jeśli tak przygotowana nalewka może wydawać się za gorzka warto dodać syrop. Zagotować litr wody z cukrem, ostudzić i dodać do przecedzonego płynu. Dokładnie zamieszać nie potrząsając tylko kołując gąsiorem.

tatarak-2

Ola